Yaş Alma Gönül Al

Gücünün sınırındayken, bu tip dönemler yaşarken tahammül çok zor. Ama insan olarak kim olduğumuzu belli eden de işte tam bu dönemde yaptıklarımız; belli eşiklerin aşılıp aşılmadığı, “o” noktayı geçip geçmediğimiz! Çok çirkinlik var, sindiremediğimiz onlarcası… Ama kurtulan, sevdiğine sarılan, hakkı kadarını alan (ki dünyalar onun olsa keşke) canlar da. Sevdiğine sarılmak yerine umuda sarılan da. İşte onların hatrına dönüyor bu dünya! Dünya dönüyor ve biz yaş alıyoruz. Mesela ben 31 oldum bu sene. Hiç bu yaşı göremeyecek veya bu yaştaki sevdiklerini kaybedenler carken ülkemde. Yaşamın önemini hayırlatırken, mahçup da hissediyor insan. Ama asıl o anda daha da içten yaşamalı insan, sesi çıkmayan adına konuşmalı, yapamayacaklar adına eyleme geçmeli! Kutuplaşarak, hınçlanarak, söverek değişmiyor gerçekler, her ne kadar sebepli olsalar da! Evet bizler için güvenmek zor, adalet duygumuz yaralı. Ama kutuplaştırılmış, ötekileştirici dilin yarasını da en iyi bizler biliyoruz, yaşıyoruz. Eğer biz de vaz geçersek, bu kendi hesabını kendin kesme akrebini cebimizde beslemiş oluruz. O nedenle seni sevmeyi eylemine davet ediyorum. Ben yaş alıyorum ama yaş alamayanlar ya da yaşı olup yaşadığını anlayamayanlar için benim hatırıma bağış yapar mısın? Deprem bölgesininin yaralarını sarmak ilk anlık şoktan sonra sistemsel bir dönüşüm gerektiriyor ve hepimiz bu dönüşümü bir parçası olabiliriz. O motivasyonla, doğum günümü bağışa açarak bir yaraya pansuman yapabilirim diye düşündüm! Ama sensiz olmaz! Hem ömrüm hem kampanyam🎂